Welkom bij Henk, Liesbeth & Kasper. 

Op dit moment online ...

Lees mee hoe het ons is vergaan op weg naar het roze geluk. Ons dagboek bestaat uit deel 1 t/m juni 2006, deel 2 vanaf juli 2006 en deel 3 vanaf juni 2007.

Dit is het verhaal van Henk (48) en Lies (42) in de IVF-kliniek. In 2005 overstemde het tikken van de biologische klok alle andere geluiden in ons leven. We hadden al een kinderwens sinds 1995, het jaar van ons trouwen. Zonder hulp was het voor ons niet weggelegd. Met die keiharde waarheid werden we geconfronteerd nadat we de afgelopen 11 jaar meerdere malen de medische mallemolen waren in- en uitgestapt. IVF of ICSI was de laatste strohalm. De klok tikte door en we werden gek van die rammelende eierstokken. Moeder Natuur besliste voor ons. Over een paar jaar zou er geen weg meer terug zijn.

Woensdag 26 oktober 2005 hadden we de eerste afspraak in de IVF-kliniek. Sindsdien zijn we met een sneltreinvaart door de wondere wereld van de onvruchtbaarheid gesjeesd. Binnen 4 maanden hadden we 2x IUI en 1x IVF achter de rug. Vooral de mislukte IVF was een opdoffer. Eind maart 2006 gingen we van start met de tweede poging. Dat werd een ICSI-behandeling omdat Henk koorts had gehad en de zaadkwaliteit niet goed genoeg was voor IVF. Vrijdag 21 april werden twee embryo's teruggeplaatst. Na twee spannende wachtweken konden we op 6 mei de spanning niet langer verdragen en deden we een test. Het wonder was geschied: zwanger!!!! De echo op 23 mei liet zien dat er één Kombrinkje op komst was. Op 2 juni werden we 'ontslagen' uit de IVF-kliniek. Vanaf dat moment was het 5,5 maand een gewone zwangerschap. Op 19 november moest Liesbeth met spoed opgenomen worden in het ziekenhuis na een hevige bloeding van de placenta. Die lag voor de uitgang van de baarmoeder. Vanwege deze complicatie nam de gynaecoloog in het ziekenhuis de zwangerschap over van de verloskundige. Op 28 november volgde een tweede zware bloeding. Liesbeth lag al op de operatiekamer voor een spoedkeizersnede maar op het laatste moment kon die worden voorkomen. Vanwege het risico op veel bloedverlies mocht Liesbeth het ziekenhuis niet meer verlaten. Na nog eens twee zeer zware bloedingen besloten de gynaecologen geen risico meer te nemen en onze zoon met een keizersnede te halen. Dat was op 7 december 2006, voor altijd de mooiste dag van ons leven. Kasper kwam 5 weken te vroeg ter wereld. Omdat hij prematuur was moest hij nog een week op de couveuse-afdeling blijven. Op 15 december mochten Liesbeth en Kasper naar huis. Het grote genieten kon toen beginnen. 

Wil je reageren? Schrijf dan naar kombrink@krijgteenbaby.nl of laat een reactie achter in ons gastenboek.

Iedereen bedankt voor het duimen!